Reklama negatywna i jej typy w polityce

Reklama negatywna, to rodzaj reklamy politycznej, która nie jest produkowana po to, aby ukazać zalety swojego kandydata, ale po to aby ośmieszyć i zaatakować konkurenta politycznego.

Jedną z pierwszych reklam negatywnych był „ dziewczynka ze stokrotką” wyprodukowana w 1964 roku przez sztab wyborczy Johnsona , który głównie za jej sprawą pokonał Goldwatera.

Od tej pory negatywna reklama, która jest kierowana do przeciwnika politycznego, staje się podstawą w kampaniach amerykańskich i przenika do innych społeczeństw demokratycznych.

Za przykład reklamy negatywnej w Polsce można uznać wykorzystanie w spocie telewizyjnym materiałów kompromitujących A. Kwaśniewskiego przez sztab wyborczy M. Krzaklewskiego. Miało to miejsce w 2000 roku podczas kampanii prezydenckiej. Spot ten potocznie nazywany bywa „ reklamą kaliską”.

Głównym celem reklamy negatywnej jest zniechęcenie potencjalnych wyborców i doprowadzenie do oddania głosu na jego konkurenta.

Podstawowe typy reklamy negatywnej:

Reklama negatywna sensu stricte :

Jej celem jest ukazanie konkurenta w jak najgorszym świetle i zbudowanie mu jak najgorszego wizerunku. Można ją podzielić na :

• reklamę problemową – krytykuje stanowisko, które przedmiot reklamy zajmuje. Wykorzystuje negatywne informacje o jego działaniach, np. jazda po pijanemu
• reklamę wizerunkową- pokazuje negatywne cechy charakteru i osobowość konkurenta politycznego. Podaje informacje , które poważnie mogą zaszkodzić w objęciu przez niego pożądanego stanowiska, np. informacje dotyczące przeszłości kandydata, złego stanu zdrowia, problemów rodzinnych.
  
  
  
  
  
  

Reklama atakująca:

Inaczej nazywana reklamą jadowitą. Jest najbardziej ostrym, atakującym typem reklamy negatywnej. Zawierane są w niej plotki, kłamstwa, insynuacje, niedomówienia, które mają na celu doszczętne zniszczenie konkurenta politycznego.

Reklama porównawcza

Porównuje ona dwóch kandydatów, zestawiając ich bezpośrednio lub pośrednio, aby ukazać że konkurent jest zdecydowanie gorszy. Porównuje ona programy wyborcze, cechy kandydatów, kompetencje, dokonania.

Można ją podzielić na reklamę porównawczą:'

• bezpośrednią- posługującą się dwustronnym przekazem, aby pokazać że sponsor reklamy jest lepszym kandydatem do objęcia urzędu
• sugerującą- będącą przekazem jednostronnym i skłaniającym wyborców do oceny i porównania przeciwników politycznych na podstawie wiedzy na temat kampanii politycznej każdego z nich.
• powierzchowną – posługującą się ogólnikami, która nie zawiera danych ani konkretów
• zaangażowaną- będącą przeciwieństwem reklamy powierzchownej. Posługuje się ona jasną argumentacją, danymi, faktami.

Reklama implikująca

Posługuje się ona insynuacjami, po to aby ostrzej i dobitniej ukazać sylwetkę sponsora reklamy. Reklama te pozwala na zbudowanie silnej identyfikacji między kandydatem, a wyborcami.  

Samsung kontra Apple- walka marek

http://geektech.ie/

Konkurencyjność występuje praktycznie wszędzie i na każdym poziomie- konkurują uczniowie, sportowcy, artyści, firmy… Zdrowa i uczciwa rywalizacja jest czymś potrzebnym, często mobilizuje i motywuje do dalszej pracy. Jeżeli jednak przechodzi ona tylko w ośmieszenie i poniżenie przeciwnika- staje się niedopuszczalna. A jednak, niestety coraz częściej obecnie właśnie taką rywalizację możemy spotkać- nieuczciwą. Nawet najbardziej znane marki, które mają prestiż i zarabiają ogromne pieniądze, rozpoczęły między sobą nowy poziom konkurencji. Rok 2011 był dla Samsunga i Apple rokiem batalii sądowej, ciągłe pozwy składane przez jednych na drugich nie miały końca. Sprawy toczyły się w dziesięciu krajach i dwudziestu trybunałach.  Reklamowanie marki (Samsung oraz Apple) promujące swoje nowe produkty zamienili na reklamy, które mają na celu ośmieszenie przeciwnika, ukazanie konsumentowi konkurencyjnej firmy w krzywym zwierciadle. 

Firma Apple wprowadzając nowy produkt na rynek, jednego może być pewna- w dzień premiery, na całym świecie ustawiają się kolejki fanów chcących kupić nowy gadżet- telefon, tablet.  Widząc stały obraz ogromnych kolejek, gdzie ludzie czekają po kilka godzin w dniu premiery, Samsung wyciągnął nową broń. Chodzenie po sądach stało się nudne i mało skuteczne, dlatego by trafić do potencjalnych klientów stworzył reklamę

Reklama trafiła w punkt. Samsung ironizuje z ludzi, którzy stoją w ogromnych kolejkach za metalowymi barierkami, w różnych miastach. Przechodzą obok nich ludzie z telefonami Samsunga, którzy są zadowoleni z niego i nie rozumieją po co oni czekają w tych kolejkach. Przecież równie dobry telefon, a może nawet i lepszy (wg posiadaczy Samsunga) można kupić bez takich poświęceń. 

Samsung zrobił śmieszną reklamę, która nie mówi za dużo o samym produkcie. W reklamie jest jedynie wzmianka o wielkości wyświetlacza i tym, że Samsung Galaxy S II posiada 4G. Stwierdzenie właściciela jednego z telefonów w reklamie "This phone is amazing" - opisuje chyba wszystko co producent chciał powiedzieć o tym telefonie. Posiadacze Iphone'ów piszą na portalach społecznościowych, że są urażeni tą reklamą. Dlaczego? Użytkownicy Samsungów odpowiadają, że chyba są to Ci co stali w tych kolejkach...

Kampania reklamowa przeciwko AIDS w Niemczech

Temat jest bardzo kontrowersyjny. Przeglądałam Internet późnym wieczorem i nagle natrafiłam na tę reklamę:

Byłam nieco… zszokowana. Do mojej opinii wrócę jednak na końcu. Teraz skupię się na tym, jak odebrał ją świat.

Reklama ta powstała jesienią 2009 r. Według autorów reklamowego spotu, miała ona na celu zwrócenie uwagi młodzieży na problem AIDS oraz skłonić młodzież do używania prezerwatyw. Miała ona uświadomić młodych ludzi, że choroba AIDS jest przede wszystkim niebezpieczna i jest ‘’masowym mordercą’’- jak i sam Adolf Hitler. Nie odniosła jednak oczekiwanego skutku. Wywołała ona wiele kontrowersji wśród opinii publicznej i nie tylko. Carlsen Shatz, z zarządu DAH, oświadczył, iż ten spot nie nadaje się dla młodzieży i jest ‘’drwiną z ofiar narodowego socjalizmu i zrównuje osoby z wirusem HIV z masowymi mordercami’’.

Jan Shwertner- przewodniczący stowarzyszenia Regenbogen odrzucił krytykę kampanii. Jego zdaniem, celem tej kampanii było nadanie twarzy wirusowi HIV, a nie osobom zakażonym. Reklama spotkała się również z ogromną krytyką ze strony mediów brytyjskich i amerykańskich. Żydzi również ostro skrytykowali niemiecką reklamę. Twarzami kolejnych kampanii byli: Józef Stalin i Saddam Hussein. W radiu powstały spoty, gdzie wykorzystano głos Josepha Goebbelsa.

A oto plakat reklamowy przedstawiający Hitlera uprawiającego seks z kobietą:

Zainteresowała mnie opinia ludzi, z którymi się dosyć często spotykam. Postanowiłam więc, że pokażę ten spot reklamowy różnym ludziom, z różnych środowisk, w różnym wieku. Ich zdania również były podzielone.

Pierwszą osobą była moja babcia- starsza osoba, w wieku 73 lat. Jednym słowem była oburzona. Trudno się dziwić- podczas wojny przeżyła wiele, chociaż była wtedy małym dzieckiem. Reklama w ogóle do niej nie przemawiała. Sam obraz seksu był dla niej przerażający.

Kolejną osobą , której pokazałam tę reklamę była moja ciocia. Jest w średnim wieku. Powiedziała, że szokuje i mogłaby być przestrogą dla młodzieży, jednakże do niej w ogóle nie przemawia.

Wreszcie zapytałam chłopaka w moim wieku, dwudziestolatka. Powiedział, że to całkiem ciekawy pomysł, coś nowego. Jego zdaniem mogłaby dotrzeć do wielu widzów młodszego pokolenia, ponieważ oni są otwarci na tzw. ‘’nowości’’.

Rozmawiałam o niej również z dwoma kolegami, którzy mają dosyć luźny pogląd na życie. Zgodnie stwierdzili, że nie jest ona dla nich przestrogą i wywołała odwrotny skutek do zamierzonego. Wizerunek Hitlera wcale ich nie przeraża, a podpis nie pasuje do całości. Śmiało stwierdzili, że tak naprawdę trudno się zorientować, o co w niej tak naprawdę chodzi. Czyli- nie jest taka zupełnie oczywista.

W mojej opinii- tak, to jest nowość, ale niekoniecznie dobra dla rozwoju młodzieży. Jak dla mnie-wcale nie edukuje młodzieży. Niektórym młodym ludziom może zburzyć wyobrażenia o seksie. Przeraża, odraża, szokuje i nie wpływa zbyt dobrze. Wywołuje same negatywne emocje. Nie tędy droga do uświadamiania młodzieży.

A co Ty o niej sądzisz?